[gesponsorde mededeling]

ulcus cruris


Behandeling

De behandeling van een patiŽnt met een ulcus cruris venosum moet zich richten op 3 onderdelen:
Advies, instructie en voorlichting.
- Therapieontrouw (intentioneel of non-intentioneel)
- Impact op kwaliteit van leven.
- Motivatie tot een gezonde leefstijl.

Compressietherapie.

Het adequaat toepassen van compressietherapie is essentieel voor een goede behandeling. Zonder compressietherapie heeft lokale wondbehandeling geen zin. Door de compressietherapie wordt het oedeem teruggedrongen. In het begin kan er sprake zijn van fors pittingoedeem, de frequentie van het aanbrengen van de compressie zal in het begin dan ook hoger zijn. Bij het toepassen van compressietherapie dient bij de keuze voor een bepaald type compressie onder andere rekening gehouden te worden met de mate van aanwezigheid van oedeem, vorm van het been, mobiliteit, wensen en mogelijkheden van de patiŽnt.
Het heeft de voorkeur het aantal zwachtelmethoden beperkt te houden, omdat het belangrijk is dat de zwachteltechniek op de juiste manier wordt toegepast.
In de literatuur is geen eenduidigheid over welke vorm van compressietherapie de voorkeur heeft. Met behulp van korte-rek zwachtels wordt een grotere reductie van de reflux verkregen vergeleken met lange-rek zwachtels. Korte rek heeft een hoge werkdruk en lage rustdruk. Het belangrijkste is dat er een starre buis om het been gevormd wordt met het compressieve verband. Dit om de kuitspier tegendruk te geven waardoor de veneuze afvoer wordt ondersteund.

Lokale wondbehandeling.
Hoewel veel onderzoek gedaan wordt naar verschillende wondbedekkers en verschillende soorten ulcera, blijkt toch dat er zeer weinig bekend is over de effectiviteit van wondbedekkers, tijdens de verschillende stadia van de wondgenezing. Wondbehandeling in engere zin is ondergeschikt aan behandeling van het primair lijden, te weten de verhoogde veneuze druk. De nadruk in de behandeling ligt dan ook op adequate compressietherapie. Daarnaast kan lokale wondbehandeling ondersteuning bieden aan het wegnemen van verstorende factoren van wondheling :
- Aanwezigheid van necrose en/of fibrine.
- Verstoring in de bacteriŽle balans.
- Verstoring in het exsudaat management.
- Verstoring van de biochemische balans.
- Cellulaire disfunctie.

Algemene aanbevelingen van lokale wondbehandeling

- Het reinigen van wonden met normaal leidingwater heeft een zelfde resultaat als fysiologisch zout.
- Er zijn geen studies bekend over het nut van badjes (soda of wasmiddelen). Door het vocht onttrekkend effect van zeepmiddelen zou dit resulteren in een negatief effect op de wond en haar directe omgeving. Daarnaast bestaat de kans op verbranding door gebruik te maken van te heet water of maceratie van de huid, wat een porte díentrťe is voor infecties (bijvoorbeeld erysipelas).
- Scherp debridement van niet vitaal weefsel, is een efficiŽnte en effectieve behandeling. Dit omhelst meer dan het oppervlakkig curetteren van een wond. Deze behandeling dient bij voorkeur verricht te worden door een ervaren behandelaar ter voorkoming van beschadiging van gezond weefsel.
- Als scherp debridement niet uitgevoerd kan worden of het is te pijnlijk kan men overwegen tot een mechanische debridement met een monofilament debridement pad.
- Als scherp en mechanische debridement niet mogelijk zijn of er is onvoldoende resultaat, dan kan er gestart worden met een enzymatische necroseoplosser op basis van collagenase.
- De toepassing van lokale antibacteriŽle middelen kan overwogen worden bij ulcera waarbij de wondgenezing mogelijk stagneert door mogelijk bacteriŽle overload. Biofilm is te verwijderen door scherp of mechanisch debridement.
- Het routinematig afnemen van een kweek van het ulcus cruris venosum lijkt niet zinvol. Kweken en eventueel voorschrijven van orale antibiotica is geÔndiceerd bij tekenen van infectie van/rondom de wond.
- Bij de behandeling van een ulcus curis kan in principe met een (traditionele) non adhesieve wondbedekker worden volstaan.
- De keuze voor een specifieke dressing is afhankelijk van eigenschappen van de wondbedekker, frequentie van verbandwissel en de wondaspecten (TIME).
- Let bij de applicatie van wondverbanden op juist gebruik, de frequentie en het niet te vaak wisselen van producten.
- Gebruik, ook van de advanced woundcare producten, de non-adhesieve versie.
- Bij onvoldoende reactie op therapie of bij een atypisch aspect is het afnemen van een biopt te overwegen om uitsluitsel te geven of er mogelijk sprake is van maligniteit of maligne ontaarding.

Nabehandeling met therapeutische elastische kousen

De werking van therapeutische elastische kousen (TEK) is gebaseerd op het door middel van elastische draden uitoefenen van druk op lymfebanen en venen, om zo bijvoorbeeld een vochtophoping (lymfoedeem) te bestrijden of venen te ondersteunen om de terugstroom van bloed te bevorderen. Door de druk van buitenaf wordt de stroomsnelheid naar het hart verhoogd en stuwing in de aders voorkomen. In samenhang met het activeren van spieren, verhinderen kousen zo de verdere ontwikkeling van vaataandoeningen. Met het dragen van therapeutisch elastische kousen wordt adequate compressie gehandhaafd. Therapeutische elastische kousen zijn bedoeld om gedurende langere tijd te dragen. De kousen moeten dagelijks gedragen worden om het gewenste resultaat te bereiken en moeten een noodzakelijke drukwaarde hebben. Verstrekking geschiedt op voorschrift van arts of specialist en de noodzakelijke drukwaarde.
Het dragen van elastische kousen kan bij veel patiŽnten op weerstand stuiten. Bespreek daarom duidelijk de voordelen: voorkomen van een recidief van het ulcus, bescherming bij het stoten, tegengaan van oedeemvorming en een minder moe gevoel in de benen.
Ook de nadelen dienen expliciet aan de orde te komen: moeilijk aantrekken, stijf gevoel in de benen, cosmetisch minder aantrekkelijk en de noodzaak van levenslang dragen. Na een genezen ulcus cruris venosum heeft een elastische kous klasse III de voorkeur, in de praktijk moet echter veelal genoegen worden genomen met klasse II om de therapietrouw te behouden cq te verhogen. Onderliggend lijden is sterk bepalend voor de keuze van de drukwaarde en stifness van de kous. Bij het aanmeten moet het been vrij van oedeem zijn.


 
© 2011 wondenwijzer.nl | Disclaimer