De medische voorgeschiedenis, familieanamnese en specifieke aspecten moeten aan bod komen tijdens de anamnese.

• De werkgroep NVDN/CBO beveelt aan bij lichamelijk onderzoek de CEAP classificatie te gebruiken. Gezien de huidige ontwikkelingen van de digitale fotografie, lijkt het fotografisch vastleggen van ulcera een meerwaarde te kunnen
  zijn voor follow-up.
  
• Het gebruik van Doppler bij de diagnostiek van het ulcus cruris venosum wordt niet aangeraden als routineonderzoek
  voor het diepe veneuze systeem en de venae perforantes.
  
• Het verdient aanbeveling om bij patiënten met een ulcus cruris venosum een duplex-onderzoek uit te voeren. Vanwege moeilijke uitvoerbaarheid of andere praktische redenen kan van het onderzoek worden afgezien.
  
• Descenderende flebografie is geen eerstekeuzediagnostiek bij het ulcus cruris venosum. Slechts op indicatie is het zinvol de techniek te gebruiken.
  
• Fotoplethysmografie wordt afgeraden als routineonderzoek. De overige plethysmografische methoden zijn momenteel te weinig verbreid om een aanbeveling te kunnen geven.
  
• Onderzoek patiënten met een ulcus cruris venosum aanvullend door middel van een enkel-/armindexmeting.
  Op indicatie vindt verder arterieel onderzoek plaats.
  
• Het afnemen van een kweek van het ulcus cruris venosum is geïndiceerd bij tekenen van infectie. Dan wordt ook behandeling met orale of intraveneuze antibiotica overwogen.
  
• Bij een ulcus dat niet of onvoldoende op therapie reageert of er atypisch uitziet, moet men eraan denken een biopsie te nemen.
  
• Bij verdenking op contactallergie wordt aanbevolen om naast de Europese standaardreeks een additionele reeks van allergenen te gebruiken, voorkomend in wondbehandelingsproducten en wondbedekkers.
  
  (Richtlijn behandeling en diagnostiek van het ulcus cruris venosum 2005)
  Bron CEAP classificatie: www.huidziekten.nl

Ulcus t.g.v. veneus vaatlijden (ABPI: 0.9-1.3)
1. Wondbehandeling d.m.v. wondbedpreparatie
2. Compressietherapie

• (Niet) Klevende korte rek (mobiele patiënten)
  
• Lange rek (immobiele patiënten)
  
• Meerlaagse bandage (mobiele/immobiele patiënten)
  
• Verbandkous (mits oedeem weg is)
  
• Intermitterende pneumatische compressie

3. Medische en chirurgische behandeling
4. Overig
Advies, instructie en voorlichting (oorzaak, behandeling, beweging, schoeisel, nagel, huidverzorging, voeding) Overhandig klantenfolder Ulcus t.g.v. veneus vaatlijden.

Ulcus t.g.v. gecombineerd vaatlijden(ABPI: 0.5-0.89)

• Doorverwijzen naar specialist (vaatchirurg, dermatoloog), in het bijzonder bij rustpijn
  
• Verminderde compressie (15-25 mmHg).

Ulcus t.g.v. gecombineerd/arterieel vaatlijden (ABPI: < 0.5)

• Doorverwijzen naar specialist (vaatchirurg)
  
• Geen compressie

Overige aandoeningen

• Behandelen van onderliggend lijden
  
• Compressie om oedeem terug te dringen gebaseerd op ABPI

De werking van therapeutische elastische kousen (TEK) is gebaseerd op het door middel van elastische draden uitoefenen van druk op lymfebanen en venen, om zo bijvoorbeeld een vochtophoping (lymfoedeem) te bestrijden of venen te ondersteunen om de terugstroom van bloed te bevorderen. Door de druk van buitenaf wordt de stroomsnelheid naar het hart verhoogd en stuwing in de aders voorkomen. In samenhang met het activeren van spieren, verhinderen kousen zo de verdere ontwikkeling van vaataandoeningen. Met het dragen van therapeutisch elastische kousen wordt adequate compressie gehandhaafd. Therapeutische elastische kousen zijn bedoeld om gedurende langere tijd te dragen. De kousen moeten dagelijks gedragen worden om het gewenste resultaat te bereiken en moeten een noodzakelijke drukwaarde hebben. Verstrekking geschiedt op voorschrift van arts of specialist en de noodzakelijke drukwaarde.
Het dragen van elastische kousen kan bij veel patiënten op weerstand stuiten. Bespreek daarom duidelijk de voordelen: voorkomen van een recidief van het ulcus, bescherming bij het stoten, tegengaan van oedeemvorming en een minder moe gevoel in de benen.
Ook de nadelen dienen expliciet aan de orde te komen: moeilijk aantrekken, stijf gevoel in de benen, cosmetisch minder aantrekkelijk en de noodzaak van levenslang dragen. Na een genezen ulcus cruris venosum heeft een elastische kous klasse III de voorkeur, in de praktijk moet echter veelal genoegen worden genomen met klasse II om de therapietrouw te behouden cq te verhogen. Onderliggend lijden is sterk bepalend voor de keuze van de drukwaarde en stifness van de kous. Bij het aanmeten moet het been vrij van oedeem zijn.