Categorie 1: niet-wegdrukbare roodheid bij een intacte huid.
Intacte huid met niet-wegdrukbare roodheid in een gelokaliseerd gebied ter hoogte van een botuitsteeksel. Er kan sprake zijn van een verkleuring van de huid, warmte, oedeem, verharding en pijn. Een donker gekleurde huid vertoont mogelijk geen zichtbare verkleuring.
Verdere beschrijving:
het gebied kan pijnlijk, stijf, zacht, warmer of kouder zijn in vergelijking met aangrenzend weefsel. Categorie 1 kan moeilijk te ontdekken zijn bij personen met een donker gekleurde huid. Dit kan betekenen dat dit personen zijn ‘die risico lopen’.

Categorie 2: verlies van een deel van de huidlaag of blaar
Gedeeltelijk verlies van een laag van de lederhuid (dermis) waardoor een oppervlakkige open wond zichtbaar wordt met een rood, roze wondbodem, zonder wondbeslag. Kan er ook uitzien als een intacte of open/gescheurde, met vocht gevulde of met serum en bloed gevulde blaar.
Verdere beschrijving:
Ziet er uit als een glimmende of droge oppervlakkige wond zonder wondbeslag of kneuzing. Deze categorie moet niet gebruikt worden om skin tears, kleefpleisterletsel, incontinentie gerelateerde dermatitis (‘Incontinence Associated Dermatitis’ of IAD), maceratie of schaafwonden te beschrijven.

Categorie 3: verlies van een volledige huidlaag (vet zichtbaar)
Verlies van de volledige huidlaag. Subcutaan vet kan zichtbaar zijn, maar bot, pezen en spieren liggen niet bloot. Wondbeslag kan aanwezig zijn. Ondermijning of tunneling kunnen aanwezig zijn.
Verdere beschrijving:
de diepte van de categorie 3 decubitus varieert per anatomische locatie. De neusbrug, het oor, het achterhoofd en de enkel hebben geen subcutaan (vet)weefsel en categorie 3 decubitus kan daarom oppervlakkig zijn. Daar tegenover staat dat gebieden met een grote hoeveelheid vet extreem diepe categorie
3 decubitus kunnen ontwikkelen. Bot en pezen zijn niet zichtbaar of direct voelbaar.

Categorie 4

Categorie 4: verlies van een volledige weefsellaag (spier/bot zichtbaar)
Verlies van een volledige weefsellaag met blootliggend bot, pezen 5 of spieren. Een vervloeid wondbeslag of necrotische korst kan aanwezig zijn. Meestal is er sprake van ondermijning of tunneling.
Verdere beschrijving:
de diepte van de categorie 4 decubitus varieert per anatomische locatie. De neusbrug, het oor, het achterhoofd en enkel hebben geen subcutaan (vet)weefsel en deze decubitus kan oppervlakkig zijn. Categorie 4 decubitus kan zich uitbreiden in de spieren en/of ondersteunende structuren (bijv.fascia, pezen of gewrichtskapsel) waardoor gemakkelijk osteomyelitis of osteitis ontstaat. Blootliggend bot/spierweefsel is zichtbaar en direct voelbaar.

Wondbehandeling

• Beoordeel de wond bij elke verbandwissel op basis van de eerder genoemde wondkenmerken.
  
• Evalueer de wond minimaal 1x per twee weken. Maak voor de wondevaluatie gebruik van een evaluatie-instrument en maak, indien mogelijk, een foto van de wond.
  
• Positioneer de zorgvrager steeds in dezelfde houding bij beoordeling/evaluatie van de wond.
  
• Gebruik steeds dezelfde methode voor het meten en fotograferen van de wond om de afmetingen te kunnen vergelijken in de tijd.
  
  Overige behandelinterventies
  
• Evalueer het effect van elke ingezette behandelinterventie minimaal 1x per twee weken.
  
  Wanneer decubitus niet geneest:
  
• Beoordeel de zorgvrager en de decubituswond opnieuw met behulp van een nieuwe anamnese
  
• Evalueer de diagnose.
  
• Intensiveer de preventieve maatregelen.
  
• Overweeg het vervangen van het AD matras/bed/kussen, maar bepaal eerst:
  
  - de effectiviteit van eerdere en het huidige preventie- en behandelplan
  - behandeldoelen die aansluiten bij de doelen, waarden en leefstijl van de zorgvrager